Шрифт өлчүсү:
А+
А
А-
13 Мај 2020

Меһрабда Мөвла Әлинин (ә) шәһадәт шәрбәтини ичдији ҝүндүр...

Имам Әлинин (ә) шәһадәт хәбәрини Пејғәмбәр (с) “Әнкәбут” сурәсинин илк ики ајәси назил олан заман вермишди. Имам Әли (ә) Пејғәмбәрдән (с) өз шәһадәти һаггында сорушмушду. Имам (ә) бујурмушду: “Үһүд дөјүшүндән сонра шәһадәт мәнә нәсиб олмады. Бу, мәнә баһа баша ҝәлди. Сиз дә мәнә бујурмадыныз ки, мүждә олсун сәнә ки, шәһадәт интизарындадыр”.

Пејғәмбәр (с) бујурур: “Беләдир. Белә бир заманда сәбрин неҹәдир?”.

Имам (ә) бујурур: “Шәһадәт үчүн сәбрин јери јохдур. Бәлкә шүкүр вә тәшәккүр үчүн јер вардыр”. (Ерфан)

Ҹабир нәгл едир ки, Пејғәмбәр (с) Имам Әлијә (ә) бујурур: “Сән мәним ҹанишинимсән. Сәни өлдүрәҹәкләр вә нәһајәт бу саггалын башынын ганына бојанаҹагдыр”.

Аишә нәгл едир: “Пејғәмбәри (с) ҝөрдүм ки, Имам Әлини (ә) гуҹаглајыб ону өпүр. Бујурур: “Тәнһа шәһидә атам гурбан””.

Һәзрәт Пејғәмбәр (с) Имам Әлинин (ә) гатилини бу үммәтин ән бәдбәхти адландырмышды.

Имам Әлинин (ә) өзү дә өз шәһадәти һаггында дәфәләрлә сөз ачмышды. Бујурурду ки, саггалым башымын ганына бојанаҹагдыр. Өз гатилини дә таныјырды. Имам (ә) шәһадәтә чатан заман бујурмушду: “Рамазан ајы ҝәлиб чатмышдыр вә Аллаһ јолчуларынын илләринин башланғыҹыдыр. Мүгәддәс Затын дәјирманы чөнмәкдәдир. (Бу, бир ишарәдир ки, Аллаһ өз немәтләрини бәндәләри арасында ҝәздирир). Бу ил ки, һәҹҹи јеринә јетирәҹәксиниз вә Әлини (ә) аранызда ҝөрмәјәҹәксиниз”.

Имам (ә) бир өмүр бу шәһадәтин интизарыны чәкмишди. Рамазан ајынын сон ҝүнләриндә хүсуси һала малик иди. Һәр нә гәдәр Рамазан ајынын сонуна јахынлашырды, шәһадәтә бир о гәдәр јахын олурду.

Рамазан ајынын 19-да гызы Үмми Ҝүлсүмүн ад ҝүнү иди. Садә бир јемәклә ифтарыны ачыр вә сәһәрә гәдәр ојаг олур. Гызы она мүраҹиәт едиб деди: “Бу ҝеҹә нијә ојагсыныз? Һансы һадисә сизи ојаг сахламышдыр?”.

Һәзрәт (ә) бујурду: “Сәһәрә јахын мәнә зәрбә дәјәҹәкдир. Елә бир зәрбә ки, шәһадәтлә сонланаҹагдыр”.

О ҝеҹә бүтүн аләм Әлијә (ә) ҝөрә ниҝаран иди. Имам (ә) евдән чыхан заман өрдәкләр налә чәкмәјә башладылар. Санки онлара илһам олмушду ки, Имам (ә) шәһадәтә тәрәф ҝедир.

Имам (ә) сүбһ намазы үчүн дајанды вә “Һәмд” сурәсини охуду. Сонра “Әнбија” сурәсинә башлады вә он бир ајә охумушду ки, бәдбәхтләрин бәдбәхти ибн Мүлҹәм (лән) Имамын (ә) мүбарәк башына зәрбәни ендирди. Бу заман Имамын (ә) ишләтдији тәк ҹүмлә бу олду: “Кәбәнин Аллаһына анд олсун ки, хилас олмушлардан олдум”.

Имам (ә) өзүнү дүнја мүсабигәсинин галиби һесаб етди.

Имамын (ә) гатилини тутан заман Имам (ә) онунла хош рәфтар едилмәсини төвсијә едирди вә бујурурду ки, она јемәк верин вә јумшаг јатагда јатсын. Белә ки, Һәзрәт (ә) бујурмушду: “Мәнә вердијиниз јемәклә вә мәнә вердијиниз ичәҹәклә гатилимә гуллуг един”.

Сонра бујурур: “Она ишҝәнҹә вермәјин, әзаларыны кәсмәјин. Демәјин ки, Әлини (ә) өлдүрдүјүнә ҝөрә ону тикә-тикә едәҹәјик. Пејғәмбәр (с) бујурмушдур: “Гудуз ити белә әлдән салмајын””.

О заман ки, Ибни Мүлҹәми (лән) Имамын (ә) јанына ҝәтирирләр, Имам (ә) она бујурур: “Еј Аллаһын дүшмәни! Сәнә еһсан етмәмишәмми?”. Дејир: “Бәли”.

Бујурур: “Сәни бу ҹинајәтә нә вадар етди?”. Гатил деди: “Мән 40 ҝүн гылынҹымы итиләдим вә Аллаһдан истәдим ки, онунла Аллаһын ән пис хәлгини өлдүрүм”.

Имам (ә) бујурур: “Сән өзүн Аллаһын пис хәлгисән. Һәмин гылынҹла да өлдүрүләҹәксән”.

О заман ки, һәким Имамын (ә) јарасыны ҝөрүр, вәсијјәт етмәсини мәсләһәт ҝөрүр, чүнки јара мүбарәк бејнинә чатмышды. Имам (ә) нурани вәсијјәтини едәндән сонра ҝөзләрини әбәди олараг бу фани вә алчаг дүнјаја бағлады./дејерлер/
178 дәфә бахылыб
Лоадинҝ ...
Nur-Az Xeber
Go to TOP